Farklılıkların İçindeki Tanıdıklık Üzerine

Bazı insanlar vardır…
Hayatımıza girer ve ilk anda “çok farklıyız” deriz.

Renklerimiz ayrı, sesimiz ayrı, hayata bakışımız ayrı.
Biri daha yüksek konuşur, diğeri daha derinden hisseder.
Biri hızlı karar verir, diğeri uzun uzun düşünür.

Ama zaman geçtikçe fark ederiz:
İkimizin rengi farklıdır ama kalbimizin sorduğu soru aynıdır.

Farklı Renkler, Aynı Yaralar

İnsan çoğu zaman kendine benzeyeni değil,
kendisini hatırlatanı sever.

Benim rengim belki daha yumuşaktı,
onunki daha keskin.
Ben içime doğru akardım,
o dışarı doğru taşardı.

Ama özde ikimiz de görülmek istiyorduk.
İkimiz de “Ben burada mıyım?” diye soruyorduk.

Farklıydık…
çünkü hayatta kalma yöntemlerimiz farklıydı.
Ama benziyorduk…
çünkü içimizdeki ihtiyaç aynıydı:
Sevilmek.
Anlaşılmak.
Yarım kalmamak.

Benzemek Her Zaman Uyum Demek Değildir

Bazen iki insan birbirine çok benzer
ama aynı ritimde akamaz.

Biri konuşarak iyileşir,
diğeri susarak.

Biri tutarak güvende hisseder,
diğeri alan açarak.

Ve işte tam burada bir şey olur:
Benzerlik yakınlık getirir ama
uyum emek ister.

Bazı karşılaşmalar kalmak için değil,
kendini görmek için gelir.

Aynada Kendini Görmek

Birini sevdiğimizde çoğu zaman onun rengini değil,
onda kendimizden gördüğümüz parçayı severiz.

O bizden farklıdır,
ama o farklılığın içinde tanıdık bir titreşim vardır.

Ona bakarken aslında şunu hissederiz:
“Bu duyguyu yaşayan sadece ben değilim.”

Ve bazen bu bile yeter.

Ayrı Renkler, Aynı Öğreti

Şimdi geriye dönüp baktığımda şunu görüyorum:

Ben onun rengi olmadım,
o da benim tonumda kalamadı.

Ama birbirimize şunu bıraktık:
Yalnız değilsin.
Bu duyguyu yaşayan başka biri daha var.

Ve bazen bir insanın hayatımıza gelişi
uzun sürmesi için değil,
bizi biraz daha kendimize yaklaştırması içindir.

Hafta Sonu Niyeti

Bu hafta sonu kendine şunu sor Gönül Yolcusu:

Hayatında rengi farklı ama sana benzeyen kim var?
Ve o benzerlik sana ne öğretti?

Belki de mesele aynı renkte olmak değil…
Aynı kalpten geçebilmek.

İlahi olanın şefkati kalbime aksın.
Farklılıkları yargılamadan,
benzerlikleri tutunmadan görebileyim.
Karşılaştığım her ruhta
kendime dair bir iz olduğunu hatırlayayım.

Gönül’den Gönlüme bir yolculuktayım 💜

Ben Gönül Yolcusuyum… Kalbimin pusulasıyla yürür, gönlün çağrısını takip ederim.
Yolum içime, içimden sana akar.
Bu yüzden her buluşmamız: Gönül’den Gönlüne bir yolculuktur. 💜